Close

NIW: Bijeenkomst in Oost, deel 2

Afgelopen dinsdag vonden de verschrikkelijke aanslagen in Brussel plaats. Grote vraag was meteen: waarom radicaliseren jongeren en hoe deradicaliseer je ze? Ik woonde een bijeenkomst bij waarin dit vraagstuk centraal stond.

Door Max Moszkowicz

Vanaf mijn ongemakkelijke klapstoel observeer ik, met een bakkie pleur in de knuist, de hoge opkomst in het splinternieuwe buurthuis op het Makassarplein. Vandaag zitten we hier omdat de moslimjongeren uit de buurt hard aan de bel trekken over hun radicaliserende leeftijdgenoten. Het is tot mijn aangename verrassing hun initiatief en de boodschap luidt: We moeten praten!
De eerste gast wordt geïntroduceerd. Een jonge gesluierde Marokkaanse vrouw Samira (om privacyredenen niet haar echte naam) treedt naar voren. Haar eerste woorden: “Mijn man is vorig jaar gesneuveld in Syrië.” Een rilling gaat over mijn rug. Ik wist dat er mensen uit eigen ervaring zouden spreken, maar toch, hier was ik niet op voorbereid. Een zwarte weduwe, hoor ik mezelf denken. Ze vertelt hoe haar man via social media in contact kwam met een jeugdvriend uit Den Haag die met radicalen omging. “Na een tijdje kwam hij nog nauwelijks thuis. De AIVD hield ons in de gaten, hij zag alleen nog maar gelovigen en ongelovigen. Als ik tegen hem inging noemde hij me onwetend en sloot hij me buiten.

Lees verder op niw.nl

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *